Wintermeisjes [boekrecensie]

Door Posted on 3 Leestijd minuten 78 views

Ik trek mijn gele ochtendjas in mijn slaapkamer aan en kijk of de munten die ik erin heb genaaid de jas niet heel erg laten hangen. Als ik de badkamer inloop, staat Jennifer haar eyeliner in de spiegel bij te werken. Ik ga op de weegschaal staan. 48,53 nepkilo’s. Ze schrijft het getal in het groene aantekeningenboekje dat in het medicijnkastje woont, naast het ontsmettingsmiddel en bladert door vierentwintig weken van vernederende weeggegevens. ‘Dat is ruim een ons minder dan vorige keer.’ ‘Maar nog steeds ver boven de gevaren zone.”Hmmm.’ Het boekje gaat weer terug in het kastje. De omslag begint al los te raken van het spiraal. Ik stap van de weegschaal af en verander van onderwerp. ‘Mag ik met Emma na school een ijsje gaan eten?’ De stiefmond gaat open, maar er komen geen woorden uit. Emma is negen. Emma is mollig. Mollig, niet fors, niet zwaar, niet dik. Ze heeft zware botten – net als haar vader, zegt ze – en haar molligheid is perfect. Emma zou een model moeten zijn; dat hebben we honderden keren gehoord bij schoolconcerten en voetbaltoernooien. Ze is het nieuwe Amerikaanse gemiddelde, een levendig, vlezig meisje met chocolade M&M-ogen en zwierig haar en een liefdesrolletje rondom haar buik. Jennifer vindt Emma dik mollig, maar ze heeft het lef niet om het hardop te zeggen. ‘Eén bolletje,’ beloof ik. ‘In een bakje.’

Cassie en Lia zijn jarenlang beste vriendinnen, tot de zomer waarin hun wegen scheiden. Ze hebben al een tijdje geen contact meer met elkaar als Lia het nieuws bereikt dat Cassie is overleden terwijl ze in een motelkamer was. Helemaal alleen. Niet veel later blijkt dat er op Lia’s voicemail drieëndertig berichten zijn ingesproken. Allemaal afkomstig van haar, ingesproken vanaf die motelkamer, die nacht. In de jaren die er aan vooraf gingen deden beide meisjes er alles aan om elkaar te verslaan in een wedstrijd waarin een van hen het dunste zou zijn. Cassie verloor, maar dat maakte Lia niet automatisch de winnares. Lia vecht dagelijks tegen de monsters in haar hoofd, gaat continu de strijd aan met voedsel en Cassie’s geest plaagt haar dagelijks. Lia’s wereld wordt steeds donkerder. Moeilijker. Totdat ook Lia lijkt te gaan verliezen.

Recensie Wintermeisjes

Met een bijna niet te beschrijven soort van verdriet sluit ik dit boek, het is uit, maar in mijn hoofd is het nog lang niet uit. Wat een intens verhaal. Een verhaal boordevol verdriet en ellende, maar dusdanig treffend dat je verder wilt lezen. Nee, moet lezen. Ik kon het niet wegleggen tijdens mijn weekend weg, ik wilde meer en meer en ik moest weten hoe het zou aflopen met Lia. Mooie, lieve, prachtige Lia die zo slecht over zichzelf denkt. Een fictief verhaal, maar het had net zo goed echt kunnen zijn. Absoluut zijn vijf sterren waard en misschien nog wel meer. Dit boek zou door elke tiener gelezen moeten worden, op elk voortgezet onderwijs te vinden zijn.

Over de auteur: Laurie Halse Anderson
Verkrijgbaar: onder andere te bestellen via Bol.com

Titel: Wintermeisjes 
Auteur: Laurie Halse Anderson 
Genre: Young Adult – 15 – 18 jaar 
Uitgever: Moon 
Uitgave datum: november 2010 
Uitvoering: hardcover 
Pagina's: 288 
Please follow and like us:
error
signature

Wat vind jij?

Your email address will not be published. Required fields are marked *

No Comments Yet.

error

Enjoy this blog? Please spread the word :)