Fietstocht met Route.nl: 549930 – midden Limburg

Door Posted on 4 Leestijd minuten 22 views

Iedere vakantie is er wel een dag dat ik extra vroeg uit bed stap en alleen op pad ga. Je moet weten dat ik niet echt een ochtendmens ben. Niet omdat ik het haat om vroeg op te staan, maar omdat ik zo vroeg in de ochtend gewoon niet vooruit te branden ben en dat heeft vooral met mijn ziekte te maken. Maar goed, er is altijd wel een dag dat ik wél vroeg wakker word en dan grijp ik ook mijn kans. Ik hoopte deze vakantie de zon eens op te zien komen, maar aangezien we heel vroeg op vakantie waren was dat te hoog gegrepen.

Ik lag die betreffende dag al een tijdje wakker (zon was al op) en het idee om te gaan fietsen kreeg ik maar niet uit mijn hoofd. Op dat soort momenten probeer ik zo’n zeurend stemmetje te negeren, me om te draaien en weer in slaap te vallen, maar helaas… die dag lukte dat niet. Het idee beet zich zo in me vast dat ik maar gewoon ben opgestaan.

En zo kwam het dat ik om 7:00 uur op mijn fiets zat en door Roggel fietste. Ik heb een diepgaande liefde voor dit dorp en genoot van de rust dat het uitstraalde. De planning was overigens een Route.nl route te volgen, maar dat mislukte en moest mijn plannen halverwege wijzigen. Route.nl en ik gaan totaal niet samen. Soms mis ik afslagen, omdat ik niet goed oplet, maar dit keer miste ik een afslag die niet bestond. Dat kwam overigens later pas. Eerst had ik nog even de tijd om volop te genieten van wat moeder natuur me liet zien. Nou ja, bijna dan, want zover ik het weet kan moeder natuur niet breien en ik zag onderweg heel wat bomen met een sjaal om. Ze stonden allemaal aan een lang bospad. Ik moet nodig eens uitzoeken wat het verhaal erachter ook alweer is. Het is geloof ik ook een tijdje ‘hot’ geweest om lantaarnpalen te versieren met breiwerken.

Maar goed, toen ik dat bos uitreed kwam ik het huis van Sef Mertens tegen. Voor degenen die het niet weten (ik gok vrijwel iedereen): Sef is de mannelijk hoofdpersoon in mijn boek Wegkapitein. Ik voelde het meteen, mijn hart leek een paar slagen over te slaan, en hoewel het huis niet stond in de plaats waar hij zou moeten staan maakte ik toch wat foto’s voor mijn vision board. Ik werd er helemaal blij van. Zo ook van het mooie kasteel dat ernaast staat.

Het is zomer, dus ik heb onderweg heel veel bloemen en aspergeplanten zien staan. Ik word echt blij van het zien van aspergeplanten. Het slaat echt nergens op, maar ze zijn zo… zwierig, vrij, groen. Whatever,.. Ik kan er geen woorden voor vinden.

Een aantal kilometer verderop kreeg ik het gevoel dat ik in Arnhem reed, want ik moest dwars door een kudde koeien op een gravelpad. Vroeger was ik een groot fan van koeien, ik spaarde alles wat los en vast zat, maar tegenwoordig is de liefde minder. Toch kan ik erg gelukkig worden van zoveel schoonheid waar ik voor heel even getuige van mag zijn.

Zoals ik al zei heb ik altijd ruzie met die borden van Route.nl en moest ik twintig kilometer omfietsen, Niet een grote ramp hoor, want ik kwam langs een lavendelkwekerij en het rook heerlijk, maar toen ik richting Roermond ging wist ik dat er iets fout ging. En ja hoor, het kaartje op mijn telefoon liet me weten dat ik verkeerd was gereden. Ik had de borden wel gezien, maar mijn routenummer stond er niet op, dus dacht ik dat ik door moest rijden. Wat blijkt nou: knooppunt 5 bestaat dus gewoon niet! Helemaal niet. Nou ja, in ieder geval niet op de bordjes. Dus om een lang verhaal kort te maken: ik was blij dat ik op mijn telefoon mee kon kijken, want anders was ik verderop weer verkeerd gefietst (oké, eerlijk: deed ik ook, maar dit keer 200 meter).

Enig minpuntje was dat ik in de ochtendspits (wist ik veel vakantie-IQ!) een drukke weg (Napoleonsweg, voor wie het kent) moest oversteken en even later over een 80-km weg zonder fietspad (dat was eeeeng) moest fietsen. Dát was wel mijn eigen schuld, want ik moest zo nodig plassen dat ik de route moest afbreken en terug naar Roggel moest. Om half negen ‘s ochtends is er niets op en deze held op sokken houdt ze graag droog en plast dus niet in de natuur.

Het totaal van die tocht was volgens Route.nl rond de 44 kilometer en dat was theoretisch gezien in anderhalf uur te doen. Toen ik op de helft afbrak en terugfietste had ik er 42 gereden. Dus…

Dat zijn echter details. Het voornaamste is dat ik enorm genoten heb van die lange fietstocht en me echt heel gelukkig voelde onderweg. Ik mis deze weidsheid al twintig jaar en weet op dit soort vakanties weer wie ik ben. Ik hou van het leven in deze rust. In de basis ben ik gewoon geen ‘stadsmens’ of in ieder geval niet zo’n grote stad als Arnhem. Ik hou meer van het leven in de stad van mijn ouders. Nooit gedacht dat ik dát ooit nog zou zeggen, maar een stad waar het ‘ons kent ons’ is het lekker overzichtelijk.

ps.: Ik heb dit uiteraard teruggekoppeld aan Route.nl, maar ik geef het een kans van 0% dat dit wordt aangepast. Mocht je hem gaan rijden… let er dan op.

signature

Wat vind jij?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

No Comments Yet.