Auteur/blogger

  • Geboren in 1979 in het ziekenhuis van Almelo
  • Na een maand bij mijn ouders thuisgekomen in Rijssen
  • In 1997 mijn echtgenoot ontmoet op de ijsbaan in Deventer
  • Een blauwe maandag in Hengelo en Nijmegen gewoond
  • In 1999 naar Arnhem verhuist
  • In 2007 moeder geworden van een dochter
  • In 2011 moeder geworden van een zoon
  • In 2003 begonnen met het schrijven van mijn eerste roman
  • In 2006 begonnen met bloggen
  • In 2010 mijn eerste boek uitgegeven

Dat is even de korte versie van mijn leven. Uiteraard kan ik hier een heel boek over schrijven, maar dat schiet niet op. In 2003 begon ik met schrijven van mijn eerste roman. Als kind schreef ik al het een en ander, maar nooit serieus. Nou ja, op één keer na dan, toen deed ik mee aan een schrijfwedstrijd om met mijn verhaal in het fanblad van Bryan Adams te komen. Laten we het erop houden dat dat het moment was dat ik stopte met schrijven. Tot 2003.

In september van dat jaar was ik op vakantie in Zwitserland en er zat al wekenlang een verhaal in mijn hoofd dat er echt uit moest. Ik kocht een schrijfblok en drie weken later had ik de basis voor Voetstappen naar geluk. In eerste instantie dacht ik dat het ging om een paar korte fragmenten, maar voor ik het wist had ik een heus boek geschreven. Het duurde echter nog zeven jaar voor het uitgegeven werd door Boekscout.

In de tussentijd bleef ik schrijven en startte in 2006 mijn eerste blog toen ik zwanger werd van mijn eerste kind. Het leek me leuk voor haar om bij te houden hoe de zwangerschap verliep en de periode erna. Ik beleefde er veel lol aan het bleek het begin te zijn van een lang blogleven. Overigens ook in meerdere boeken, want ik bracht mijn verhalen uit in boekvorm, zodat de kinderen later kunnen lezen over hun leven.

Helaas heb ik het op dit moment zo druk dat het me niet lukt om de andere boeken ook af te maken. Die zullen nog even moet wachten, het zijn er nog stuk of zes.

In 2009 begonnen ik met bloggen voor het online platform Valtaf.nl. Ik viel op met mijn blogs en werd gevraagd of ik vaste columnist wilde worden. Ik heb dit een aantal jaren met veel plezier gedaan, maar de website is inmiddels een beetje doodgebloed.

Tegelijkertijd schreef ik ook blogs op mijn eigen website, die inmiddels niet langer een blog voor mijn kinderen was. Mensen volgden me en ik kon hiermee mensen inspireren. Het was een volgende ‘werkgever’ die me vroeg of ik het niet wilde bundelen en uitgeven. Zo kwam het boek FattyMummy tot stand.

Die nieuwe werkgever was het online magazine Banger Sisters. Zij gaven mij de kans om mezelf als blogger te ontwikkelen en ik legde daar de basis voor mijn grote liefde voor het schrijven van blogs, recensies, columns en artikelen. Na een aantal jaren scheidden onze wegen en werd het tijd voor iets nieuws. Ondertussen werkte ik ook voor twee andere platforms, dus aan werk geen gebrek. Ik ben Banger Sisters nog altijd dankbaar voor deze kans, want zonder hen deed ik wellicht niet.

Niet veel later begon ik ook met schrijven voor het online magazine Trotse Moeders. Het is het enige magazine waar ik nog voor werk en dat doe ik al zeven jaar met heel veel plezier. De blogs voor mijn kinderen heb ik verplaatst van mijn eigen blogsite naar TM en ben onder pseudoniem gaan schrijven. Als de namen van de kinderen later gegoogeld worden hoeven ze zich niet te schamen voor mijn verhalen over hen. Daarnaast schrijf ik onder mijn eigen naam recensies over boeken, producten, dagjes uit en speelgoed. Het bevalt me nog steeds prima en ben nog niet van plan te stoppen, zelfs niet nu ik fulltime blog op deze website.

Hoe ik precies bij Arnhemse Moeders ben terechtgekomen weet ik eigenlijk niet meer, maar ik heb daar met veel plezier gewerkt. Helaas werd het op een gegeven moment tijd om hiermee te stoppen en verder te gaan, andere stappen te nemen. Ik was toen ook twee eigen blogsite begonnen en dat nam naast mijn andere werkzaamheden voor nog een paar websites nam dit veel tijd in beslag. Om heel eerlijk te zijn vind ik het nog altijd jammer dat ik niet meer schrijf voor dit prachtige platform.

In de tussentijd werd er ook nog een boek geschreven. Ik wilde mijn ervaringen over mijn ziekte ME/cvs op papier zetten en delen met de wereld. Ik heb vele uren doorgebracht in het verleden en het waren letterlijk bloed, zweet en tranen. Toen het boek eenmaal uit was en het retour gezonden werd door uitgeverijen besloot ik het zelf te publiceren. Tot ik besefte wat voor een impact het zou hebben op mijn leven als ik zo eerlijk zou zijn. Ik kon daar niet mee omgaan en heb al vrij snel het boek uit publicatie gehaald. Ooit wil ik er nog iets mee doen, denk erover het te herschrijven, maar wanneer is onbekend. In mijn wielerroman Tijdrit heeft de overleden vrouw van mijn hoofdpersonage deze ziekte gehad en ik denk erover dit ooit als extra verhaal te publiceren. Het herschrijven van een boek is echter niet zo makkelijk dus dat moet nog even wachten.

Toen kwam er voor mij de kans om te gaan schrijven voor het online magazine Plein 9. Waar ik bij de ene werkgever was gestopt kon ik bij de volgende exact hetzelfde gaan doen. Ik kreeg wederom alle vrijheid en kon mijn schrijfvaardigheden daar nog meer oefenen. Ook hun ben ik erg dankbaar voor de kansen die ik er gekregen heb. Ik had er zelfs heel kortstondig scenes uit mijn erotisch getinte boek staan, maar helaas is dat boek nooit van de grond gekomen. Of dat ooit nog gaat gebeuren betwijfel ik. Er zijn andere boeken die ik liever schrijf.

Toen kwam er een nieuwe kans voor me om te schrijven over sporten en afvallen en dat greep ik met beide handen aan. Helaas kwam die website niet echt van de grond en heb ik er maar een paar artikelen kunnen plaatsen. Uiteindelijk besloot ik dat ik ze beter kon gebruiken voor mijn eigen websites en ben van plan een aantal ervan nog op deze site te publiceren.

Een nieuwe kans kwam voorbij en ook daar ging ik vol voor. Een jaar lang was ik redacteur bij de plaatselijke radio- en televisiezender in Arnhem. Ik schreef er nieuwsberichten voor de radio en hielp mijn collega’s met het zoeken naar gasten voor het programma Arnhem Aktueel. Door gezondheidsproblemen moest ik daar op een gegeven moment helaas mee stoppen. Op dit moment (augustus 2019) is er mogelijk sprake van een nieuwe samenwerking als columnist.

Daarnaast schreef ik ook een aantal artikelen voor Ik hou van Arnhem, dat destijds nog een samenwerking had met RTV-Arnhem. Voor dat geldt hetzelfde als hierboven, het werd me allemaal een beetje te veel. Toch heb ik ook dit met erg veel plezier gedaan en wellicht kom ik in de toekomst weer terug.

Naast dit alles heb ik in al die jaren een flink aantal websites gehad die om uiteenlopende redenen nooit hun volle potentieel hebben behaald. Een flink aantal van de blogs kan ik gelukkig hergebruiken en zullen in de loop der tijd toegevoegd worden. Deze blogs en columns bracht ik overigens allemaal uit in boeken. Voor eigen archief.

Als laatste schreef ik de laatste paar jaar nog een aantal boeken. Die deel ik graag met je op een andere pagina.