Pure adrenaline: Rush Hour 2018 – Arnhem

Door Posted on Locatie 6 Leestijd minuten 22 views

Dinsdagavond was ik aanwezig bij de tweede editie van Rush Hour. Dit keer werd het gehouden in het centrum van Arnhem. Ik had hier eerder over willen schrijven, maar gisteren moest ik ruim 1500 foto’s uitzoeken, dus toen ik dat eenmaal had gedaan en daarna het artikel over de Boels Ladies Tour had geschreven was mijn energie volledig op en moest ik het verplaatsen naar vandaag.

Aangezien ik niet (meer) voor de pers werk maakt het eigenlijk niet uit dat het een paar dagen te laat is, ook al had ik het uiteraard liever op de dag zelf geplaatst.

(c) Angela Stegeman

De eerste editie en Rush Hour werd vorig jaar gehouden in het centrum van Nijmegen. Toen had ik er ook naartoe gewild, maar door omstandigheden lukte dat niet. Dit jaar stond de datum van dit evenement al maandenlang in mijn agenda rood omcirkeld.

Wat is Rush Hour?

Rush Hour is een innovatief nieuw wielerformat. Het is een uur lang, dwars door de stad koersen. Uiteraard gaat dit over een lastig, technisch parcours waarin zowel scherpe bochten als kasseien worden aangedaan. Het is onmogelijk om tijdens de race te rusten, de renner moet continu ‘aan’ staan, want aan het eind van iedere ronde valt de laatste renner af. Hierbij wordt gekeken naar het achterwiel van de desbetreffende renner. In een aantal van die ronden valt er punten te verdienen voor het sprintklassement. Op het moment dat het uur voorbij is gaat de laatste ronde in, wie dan als eerste over de finish komt is de overall winnaar van Rush Hour een gaat naar huis met de Vlammentrui. De renner met de meeste sprintpunten wint de Bliksemtrui. Via >>>deze link naar de site van Rush Hour<<< kun je de T-shirts bekijken.

Het werd me al vrij snel duidelijk dat wielrenners fotograferen op volle snelheid een vak apart is.

Ik dacht op safe te spelen en de automatische snelheidsfunctie op de camera in te schakelen, maar dat was een denkfout. De ‘opbrengst’ van goede foto’s was vrij laag.

(c) Angela Stegeman
(c) Angela Stegeman

Zoonlief was al dagenlang aan het nukken, hij had maar weinig zin om op pad te gaan, dus moesten we hem dreigen met een maand huisarrest als hij zich niet netjes zou gedragen. Ja ja, niet de juiste manier, maar het blijft een jongen ;-). Nu geef ik eerlijk toe dat ik maar wat hoopte dat ik die dreiging niet hoefde uit te voeren dus ik was dan ook opgelucht dat het niet zover hoefde te komen.

De start zoeken

Tegen kwart voor zeven arriveerden wij voor de tweede keer die dag op het Marktplein dat, in tegenstelling tot ’s middags, vrijwel helemaal leeg was. We liepen dus maar richting het Kerkplein waar de dranghekken stonden. Het viel me tegen dat er zo weinig mensen waren dus ik dacht dat het ergens anders zou beginnen. Tsja… Aangezien we iets hoorden over de presentatie van de renners liepen we maar terug naar Marktplein, want misschien was het daar wel…
Daar aangekomen bleek het exact te zijn op de plek waar we eerder al stonden. Zucht! Iets met goed begin en half werk.

(c) Angela Stegeman

Toen we terug op die plek waren bleek het ineens eens stuk drukker te zijn, maar gelukkig was er nog ruimte om met z’n viertjes vooraan te staan. Niet veel later bleek dat de uitstekende plek te zijn om foto’s te maken. Dat was toch wel het moment dat ik het jammer vond dat een perskaart aan mijn neus was voorbij gegaan; ik had maar wat graag al eerder in de kerk rondgelopen (waar de renners zich voorbereidden) en daar ook over hebben geschreven. Maar goed, dan was de strekking van dit blog wellicht ook wat zakelijker geworden, sterker nog dan had ik deze site niet weer opgezet. ‘Elk nadeel heb zijn voordeel,’ zei Cruijff.

(c) Angela Stegeman
(c) Angela Stegeman

Files rondom Arnhem, vertraging bij de start

De race begon iets later dan de planning was, want rondom Arnhem stonden een grote files waardoor niet alle renners ruim op tijd waren voor de wedstrijd. Er hing echter al een gemoedelijk sfeertje, waardoor dat niet een heel groot probleem was. Zelfs onze kinderen hadden geen moeite met zichzelf vermaken en dat zegt heel wat.

(c) Angela Stegeman

De eerste paar rondes waren om op te warmen en iets na half acht uur begon de klok met aftellen. Een uur lang een afvaller. Voorafgaand aan Rush Hour was er bij de plaatselijke wielervereniging Reto een wedstrijd gehouden, De winnaar daarvan mocht meedoen aan Rush Hour. Eerlijk toegevend moet ik zeggen dat ik had verwacht dat hij als eerste zou afvallen, maar tegelijkertijd verbaasde het me ook weer niet dat hij er alles aan deed om juist niet al in de eerste ronde af te vallen.

Wat volgde was nog iets minder dan een uur lang teringhard fietsen.

Het peloton raasde zo waanzinnig knetterhard voorbij dat het onmogelijk was om volledig scherpe foto’s te maken. Dat viel me toch een beetje vies tegen, achteraf gezien had ik me misschien toch even iets beter moeten verdiepen in het fotograferen.

Van leerling fotovakschool tot schrijver die alle fotografieregels is verleerd; zo snel kan het gaan.

Ja, ik was die idioot die met de cameralens net voorbij de hekken stond, maar voor zover ik weet is er geen enkele wielrenner bijna tegen de vlakte gegaan door mijn schuld. Zo wel, bij deze: ‘Het spijt me oprecht als je hem bijna geraakt hebt, het was niet mijn bedoeling een Sagan-momentje te creëren.’  

(c) Angela Stegeman

Ook dit keer bleef ik niet op dezelfde plek stilstaan, maar liepen we rond het parkoers. Zoonlief vond het geweldig, vooral het windje dat hij voelde als het peloton voorbijrazende vond hij geweldig, hoewel er ook een plek was waarbij hij een stap achteruit deed omdat het wel heel hard aan kwam denderen. De renners kwamen daar net door de Sabelpoort door en gingen richting de John Frostbrug naar de Rijnkade.

(c) Angela Stegeman

Ik geef toe, het is dat ik met de camera voor mijn hoofd stond en alles door het oog van de lens zag, want anders was ik vast ook een stap achteruit gaan zetten.
Voor alle duidelijkheid dit keer zat de lens wel achter het hek.

Vanaf daar hadden we ook zicht op de brug en de Rijnkade. Bovenaan konden we de mannen eerst voorbij zien komen en daarna onderlangs. Ik voelde niet behoefte om met de kinderen helemaal onderaan staan, dus mochten ze van mij alleen het eerste trappetje naar beneden. Vandaar dat zij nog steeds een mooi uitzicht.

(c) Angela Stegeman

Waar de snelste vrouw, Annemiek van Vleuten, die middag een rondje neerzette van 4 minuut 22, reden de mannen ruim een minuut sneller en dat meer dan 14 rondjes lang. In mijn vorige blog (over de Boels Ladies Tour) heb ik wel een beetje lopen zeiken over die zuurpruim die vond dat het echte werk pas ‘s avonds zou zijn, maar uiteraard wist ik wel dat de mannen ‘s avonds veel harder zou rijden, maar daar ging het mij ook niet om. Het zijn twee verschillende disciplines en twee verschillende soorten mensen. Rush Hour was waanzinnig, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het mooier vond dan de vrouwentijdrit eerder die dag.

(c) Angela Stegeman

Na een aantal rondes liepen we weer terug naar de finishlijn. Dit keer waren we meer op tijd om de slotronde mee te maken. Niki Terpstra was heer en meester in de laatste rondes en won dan ook met overmacht de finale. Een beetje als verwacht om heel eerlijk te zijn, maar toch had ik liever Roy Curvers zien winnen.

(c) Angela Stegeman

Dochterlief was echter uitzinnig blij dat Niki had gewonnen en wilde heel graag naar hem toe voor een handtekening en een foto, maar zoals dat altijd gaat bij winnaars: er is geen tijd voor dat soort kleine dingen, die voor kinderen overigens heel groot zijn. Ik kon ook niet anders dan haar teleurstellen en maar hopen dat er ooit een moment komt dat het wel lukt.

(c) Angela Stegeman

Al met al was het een geweldige avond en je begrijpt misschien wel dat toen zoonlief zei dat hij wielrennen hartstikke leuk vond, ik hem dit tot driemaal toe heb laten herhalen, gewoon omdat ik het leuk vond. De derde keer schreeuwde hij zo hard dat het peloton het ook gehoord moet hebben. Ik zei tegen hem: ‘Als je dat maar onthoud voor de volgende keer.’

Hieronder een kort filmpje over deze editie van Rush Hour. Wil je nu graag de hele wedstrijd zien, dan kan dat via >>>deze link<<< naar de Live stream van Omroep Gelderland.

signature

Wat vind jij?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

No Comments Yet.