Blogs over overprikkeling, weinig energie en rust in je hoofd 

Ziek zijn vraagt veel van je. Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal en emotioneel. Zeker als je moeder bent, kun je snel het gevoel krijgen dat je tekortschiet, dat je meer zou moeten kunnen of dat je lichaam je in de steek laat. Acceptatie bij ziekte betekent niet dat je blij moet zijn met je klachten. Het betekent ook niet dat je alles maar goedpraat. Voor mij gaat acceptatie over eerlijk erkennen wat er is, zodat je niet al je energie blijft verliezen aan vechten tegen

Leven met chronische vermoeidheid, overprikkeling of weinig energie is vaak onzichtbaar. Een tentoonstelling van Fernando Sánchez Castillo liet mij nadenken over macht, zichtbaarheid en de stille strijd die veel vrouwen dagelijks voeren. In deze blog lees je waarom erkenning belangrijk is, waarom je je ervaring niet kleiner hoeft te maken en hoe zichtbaar worden soms begint met eerlijk zeggen wat iets kost.

De onzichtbare lasten van het dagelijks leven zitten vaak in alles wat je blijft dragen: denken, plannen, zorgen, onthouden en doorgaan. Zeker voor vrouwen met chronische vermoeidheid of weinig energie kan die mentale last zwaar wegen. In deze blog lees je waarom het belangrijk is om te erkennen wat je allemaal draagt, hoe ongezien dat soms voelt en hoe stilstaan bij deze lasten kan helpen om jezelf weer beter te zien.

In deze persoonlijke blog ik mijn ervaring met meer dan 28 jaar ME/cvs en de psychische impact van chronisch ziek zijn. Ik beschrijf hoe vermoeidheid, grenzen en verlies van controle mijn leven beïnvloedden, maar ook hoe persoonlijke groei, schrijven en mildheid mij hielp om beter met mijn lichaam samen te werken. De blog biedt herkenning en praktische tips voor wie leeft met chronische vermoeidheid.