Acceptatie bij chronische ziekte: ruimte maken zonder jezelf te forceren
- Angela Stegeman
- 21 jun
- 4 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 25 jun
Ziek zijn vraagt veel van je. Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal en emotioneel. Zeker als je moeder bent, kun je snel het gevoel krijgen dat je tekortschiet, dat je meer zou moeten kunnen of dat je lichaam je in de steek laat.
Acceptatie bij ziekte betekent niet dat je blij moet zijn met je klachten. Het betekent ook niet dat je alles maar goedpraat. Voor mij gaat acceptatie over eerlijk erkennen wat er is, zodat je niet al je energie blijft verliezen aan vechten tegen een werkelijkheid die vandaag niet anders is.
In deze blog lees je hoe acceptatie kan helpen om zachter en realistischer naar jezelf te kijken. Dankbaarheid kan daar soms een onderdeel van zijn, maar alleen als het ruimte geeft en niet voelt als iets wat je jezelf moet opleggen.
Wat acceptatie bij ziekte wel en niet betekent
Acceptatie bij ziekte betekent niet dat je doet alsof er niets aan de hand is. Het gaat niet om ontkenning of het negeren van je klachten.
Acceptatie betekent dat je eerlijk erkent wat er nu is, ook als je daar verdriet, boosheid of weerstand bij voelt.
Dit besef opent de deur naar verandering en groei. Wanneer je accepteert, stop je met vechten tegen de realiteit en begin je te kijken naar wat je wél kunt doen.
Voor mij was deze acceptatie een keerpunt. Ik lijd al meer dan een kwart eeuw aan chronische vermoeidheid, psychische klachten en pijn. Door te accepteren dat mijn lichaam niet altijd meewerkte, kon ik mijn energie richten op kleine stappen vooruit in plaats van te blijven worstelen met frustratie.
Dankbaarheid zonder je klachten kleiner te maken
Dankbaarheid kan ingewikkeld voelen als je ziek bent. Want hoe kun je dankbaar zijn als je pijn hebt, uitgeput bent of steeds opnieuw tegen grenzen aanloopt?
Voor mij betekent dankbaarheid niet dat ik mijn klachten kleiner maak. Het betekent dat ik naast het zware ook probeer te zien wat er nog wél is. Soms is dat iets kleins: een helder moment, een rustige ochtend, een blik van je kind, een taak die wel lukte of een lichaamssignaal dat je serieus nam.
Dat haalt de ziekte niet weg. Maar het kan helpen om niet alleen samen te vallen met wat niet lukt.
Denk aan de volgende voorbeelden:
een moment waarop je even rust voelde
een grens die je vandaag wél opmerkte
een kind dat tegen je aan kroop
een taak die klein bleef en toch genoeg was
een helder moment in een volle dag
Door dagelijks stil te staan bij deze kleine, positieve dingen, veranderde mijn mindset. Ik voelde meer liefde voor mijn lichaam, ondanks de beperkingen. Dit zorgde ervoor dat ik beter voor mezelf ging zorgen, met meer geduld en zachtheid.
Hoe kleine aandachtspunten kunnen helpen bij acceptatie
Dankbaarheid helpt je om je aandacht te verleggen van wat ontbreekt naar wat er is. Dit maakt acceptatie bij ziekte minder zwaar en meer haalbaar. Het is een praktische manier om je mentale en emotionele veerkracht te vergroten.
Wat was vandaag zwaar?
Wat heb ik vandaag toch gedragen?
Waar heb ik mijn grens gevoeld?
Wat was één klein moment dat goed of rustig voelde?
Wat heb ik morgen nodig om minder over mijn grens te gaan?
Deze oefeningen helpen je om je situatie te accepteren zonder jezelf te verliezen in negativiteit.
Acceptatie als startpunt voor eerlijker leven binnen je grenzen
Acceptatie betekent niet dat je stopt met verlangen naar verbetering. Het betekent dat je eerlijker gaat kijken naar wat vandaag haalbaar is. Daardoor kun je keuzes maken die beter passen bij je energie. Misschien betekent dat hulp vragen, je dag anders indelen, minder moeten van jezelf of eerder stoppen dan je gewend bent.
Voor mij betekende acceptatie dat ik leerde luisteren naar mijn lichaam en mijn energie beter verdeelde. Ik ontdekte nieuwe manieren om mijn dagen in te richten, zodat ik ondanks mijn klachten toch kon genieten van het moederschap en mijn eigen leven.
Voorbeelden van groei na acceptatie:
Het opbouwen van een haalbare dagstructuur
Het zoeken van steun bij lotgenoten of professionals
Het vinden van nieuwe hobby’s die passen bij je energie
Het stellen van grenzen zonder schuldgevoel
Deze stappen helpen je om niet vast te blijven zitten in ziekte, maar om vooruit te gaan, ook al gaat het langzaam.
Dankbaarheid en acceptatie bij ziekte voor moeders
Als moeder kan chronisch ziek zijn extra beladen voelen. Je ziet wat je kinderen nodig hebben en merkt tegelijk dat jouw energie niet altijd meewerkt. Dat kan schuldgevoel geven.
Acceptatie helpt niet om dat gevoel ineens weg te nemen, maar wel om eerlijker te kijken: wat kan ik vandaag wél geven, wat moet ik loslaten en waar heb ik hulp bij nodig?
Samenvatting en uitnodiging
Acceptatie bij ziekte gaat niet over opgeven. Het gaat over eerlijk erkennen wat er is, zodat je je energie niet alleen kwijt bent aan vechten tegen jezelf.
Dankbaarheid kan helpen, maar alleen als het naast het verdriet, de vermoeidheid en de frustratie mag bestaan. Je hoeft je klachten niet kleiner te maken om toch kleine momenten van rust, liefde of helderheid op te merken.
Wil je hiermee aan de slag? Stel jezelf vandaag één vraag: wat heb ik nodig om iets minder hard over mijn grens te gaan?
Wil je onderzoeken waar je jezelf voorbijloopt, wat energie kost en welke patronen steeds terugkomen? Bekijk mijn reflectieboeken met gerichte vragen en praktische oefeningen. Je kunt ze schrijvend gebruiken, maar ook in stilte, hardop of op een manier die past bij jouw energie.
Liefs, Angela
ps. misschien ben je ook geïnteresseerd ik deze podcast aflevering over dit onderwerp. Het heeft raakvlakken met de blogpost.
Opmerkingen