Nieuwsgierigheid helpt je zachter naar jezelf kijken.
- Angela Stegeman
- 4 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Blijf nieuwsgierig, zolang je leeft. Die zin zei ik ooit tegen mezelf en ze bleef al die jaren onderdeel van mijn leven. Niet als een groot motto om aan de muur te hangen, maar als een subtiele herinnering. Een manier om open te blijven, ook als het leven anders loopt dan je had gehoopt. Nieuwsgierigheid helpt je echt om zachter naar jezelf te kijken.
Voor mij is nieuwsgierigheid een levenshouding die me helpt om niet meteen te oordelen, maar eerst te onderzoeken wat er eigenlijk gebeurt. Wat voel ik? Wat heb ik nodig? Welke overtuigingen spelen mee? En kloppen die nog wel?
Nieuwsgierigheid om zachter naar jezelf te kijken
Nieuwsgierigheid betekent voor mij niet dat ik altijd méér wil of harder moet groeien. Het gaat juist om open blijven, met zachtheid kijken naar wat er in mij leeft. Het is durven vragen: 'wat wil dit mij vertellen?' Dat vraagt om vertraging, vooral als je hooggevoelig bent en snel overprikkeld raakt. In zo’n situatie kan je hoofd vol zijn en lijkt rust in je hoofd ver weg. Toch helpt nieuwsgierigheid juist dan om stap voor stap te ontdekken wat er speelt.
Toen ik jong was, zei mijn moeder eens: 'Jij bent een eeuwige student.' Dat voelde als een compliment. Ik wilde leren, groeien en mezelf ontwikkelen. Niet alleen via boeken of opleidingen, maar ook via het leven zelf. Maar het liep anders. Ziekte kwam op mijn pad en gooide mijn plannen in de war. Mijn mbo-diploma haalde ik met moeite, en de hbo-opleiding waar ik van droomde, kwam er niet.
Nieuwsgierigheid helpt bij zelfreflectie
Toch verdween mijn nieuwsgierigheid niet. ME/CVS zette een streep door veel van mijn dromen, maar niet door mijn verlangen om te leren. Ik zocht andere wegen: online cursussen, boeken, gesprekken, schrijven en vooral veel zelfreflectie. Door mezelf steeds opnieuw de vraag te stellen wat het leven me wilde laten zien, leerde ik mezelf beter kennen. Niet om mezelf te fixen, maar om zachter naar mezelf te kijken.
Zelfreflectie is voor mij een manier om mijn eigen patronen te zien en mijn overtuigingen te onderzoeken. Bijvoorbeeld: waarom voel ik me soms overprikkeld? Wat zorgt ervoor dat mijn hoofd vol zit? Door nieuwsgierig te zijn naar die vragen, kan ik beter begrijpen wat ik nodig heb. Dat helpt me om rust in mijn hoofd te vinden, ook als het leven onvoorspelbaar is.
Vertraging en ruimte maken voor jezelf
Als hooggevoelige vrouw herken ik hoe snel je overprikkeld kunt raken. Dan lijkt het alsof je hoofd vol zit en je geen rust kunt vinden. Nieuwsgierigheid helpt me om juist dan te vertragen. In plaats van te vechten tegen die overprikkeling, kijk ik met zachtheid naar wat er gebeurt. Wat voel ik? Welke prikkels zijn te veel? Wat kan ik doen om mezelf te beschermen? Dat ging niet van de een op de andere dag, maar langzaam maar zeker leerde ik mezelf steeds beter kennen hierin.
Door die vertraging ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen, te denken en te zijn. Dat is geen makkelijke weg, maar wel een waardevolle. Het vraagt moed om niet meteen te oordelen, maar nieuwsgierig te blijven naar jezelf. Die houding helpt me om mijn grenzen beter te voelen en te respecteren.
Nieuwsgierigheid als basis voor groei
Nieuwsgierigheid heeft me uiteindelijk veel gebracht. Ze hielp me om stap voor stap dichter bij mijn eigen pad te komen. Ook in mijn keuze om coach te worden speelt die nieuwsgierigheid een grote rol. Door open te blijven, kan ik anderen helpen om ook zachter naar zichzelf te kijken en rust in hun hoofd te vinden.
Voor vrouwen die zich vaak overprikkeld voelen en worstelen met een vol hoofd, kan nieuwsgierigheid een krachtig hulpmiddel zijn. Het nodigt uit tot zelfreflectie zonder oordeel, en tot het vinden van vertraging in een druk leven. Het gaat niet om sneller of beter worden, maar om ruimte maken voor wie je bent.
Blijf nieuwsgierig zolang je leeft
Misschien is dat wat nieuwsgierigheid zo waardevol maakt. Het hoeft geen grote beweging te zijn. Soms begint het met één kleine vraag op papier. Niet om meteen een antwoord te vinden, maar om jezelf weer te horen tussen alles wat aandacht vraagt.
Voor mij is nieuwsgierigheid een manier geworden om thuis te komen bij mezelf. Niet door alles te begrijpen of op te lossen, maar door aanwezig te blijven bij wat er is. Juist dan helpt schrijven mij om te vertragen en ruimte te maken in mijn hoofd.
Terug naar jezelf met één vraag
Niet omdat je altijd moet groeien. Niet omdat je jezelf moet verbeteren. Maar omdat je jezelf steeds opnieuw mag leren kennen.
Met zachtheid. Met eerlijkheid. En in je eigen tempo.
Soms begint dat heel eenvoudig: met een pen, een leeg vel papier en de vraag: wat leeft er vandaag in mij?
Wat is nieuwsgierigheid voor jou? Laat het me hieronder weten, ik ben erg benieuwd.
Lief, Angela
Opmerkingen