Blogs over overprikkeling, weinig energie en rust in je hoofd 

Hersenmist kan ervoor zorgen dat je woorden pas later komen. Tijdens een gesprek weet je misschien niet goed wat je wilt zeggen, terwijl het achteraf ineens helder wordt. Zeker bij chronische vermoeidheid of weinig energie kan reageren veel vragen. In deze blog lees je waarom dat niet zwak is, hoe je milder naar jezelf kijkt en hoe die woorden achteraf kunnen helpen om je grenzen beter te begrijpen.

Reflectie hoeft niet netjes, lang of perfect te zijn. Juist als je veel voelt, snel overprikkeld raakt of weinig energie hebt, kan een kort moment van stilstaan helpen om weer te zien wat je voelt, waar je grens ligt en wat je nodig hebt.

Ziek zijn vraagt veel van je. Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal en emotioneel. Zeker als je moeder bent, kun je snel het gevoel krijgen dat je tekortschiet, dat je meer zou moeten kunnen of dat je lichaam je in de steek laat. Acceptatie bij ziekte betekent niet dat je blij moet zijn met je klachten. Het betekent ook niet dat je alles maar goedpraat. Voor mij gaat acceptatie over eerlijk erkennen wat er is, zodat je niet al je energie blijft verliezen aan vechten tegen

Rust nemen kan onrust geven als je gewend bent om altijd door te gaan. Zodra je stopt, kun je ineens voelen hoeveel spanning, vermoeidheid of gedachten je hebt meegedragen. Zeker bij overprikkeling of weinig energie kan rust daardoor eerst ongemakkelijk voelen. In deze blog lees je waarom dat gebeurt en hoe korte, haalbare rustmomenten kunnen helpen om eerder je grens te herkennen en minder over jezelf heen te gaan.

Terug naar jezelf begint vaak klein. Als je lang hebt aangepast, doorgeduwd of jezelf opzijgezet, kun je het contact met je eigen behoeften kwijtraken. In deze blog lees je hoe je stap voor stap weer beter leert voelen waar je grens ligt, wat energie kost en wat jij nodig hebt. Met kleine momenten van reflectie kun je dichter bij jezelf blijven, zonder alles in één keer te hoeven veranderen.