Bewuster omgaan met je energie, grenzen en keuzes begint bij herkennen waar je jezelf voorbijloopt.
- Angela Stegeman
- 4 aug
- 5 minuten om te lezen
Soms merk je pas laat dat je al langere tijd over jezelf heen bent gegaan. Dit gebeurt namelijk vrijwel altijd heel subtiel. Je schuift jezelf steeds een beetje opzij. Je zegt ja terwijl je voelt dat het eigenlijk niet klopt. Je gaat door terwijl je lichaam al aangeeft dat het genoeg is. Je past je aan, houdt rekening met anderen en maakt je eigen behoefte kleiner dan die van de mensen om je heen.
En dan komt er een moment waarop je merkt dat je moe bent. Leeg misschien. Overprikkeld. Of dat je niet eens meer goed weet wat je zelf nodig hebt. Dat betekent vaak dat je te lang over je eigen signalen heen bent gegaan.
In deze blog laat ik je zien hoe je stap voor stap bewuster kunt omgaan met je energie, grenzen en keuzes. Niet door jezelf te verbeteren. Niet door nog harder je best te doen. Maar door eerlijker te kijken naar wat je voelt, wat je nodig hebt en wat er vanbinnen al langer om aandacht vraagt.
Jezelf voorbijlopen gebeurt vaak in kleine momenten
Jezelf voorbijlopen klinkt misschien groot, alsof je ineens volledig vastloopt, maar meestal begint het veel kleiner.
Het zit in momenten als:
Nog even doorgaan terwijl je moe bent.
Toch ja zeggen, terwijl je vanbinnen nee voelt.
Je aanpassen omdat je geen gedoe wilt.
Je eigen behoefte wegduwen omdat iets anders belangrijker lijkt.
Niet zeggen wat iets met je doet.
Deze momenten lijken misschien onschuldig. Zeker als je gewend bent om door te gaan. Maar als je dat steeds opnieuw doet, raak je langzaam verder verwijderd van wat je voelt, nodig hebt en aankunt.
Niet omdat je signalen verdwijnen. Ze zijn er vaak nog wel. Je voelt de vermoeidheid. Je voelt de spanning. Je merkt de onrust. Je weet ergens wel dat iets te veel is.
Alleen komt er iets overheen.
Een gedachte bijvoorbeeld.
Het valt wel mee.
Ik moet niet moeilijk doen.
Dit hoort er gewoon bij.
Ik kan dit toch niet maken?
Eerst dit nog, daarna rust.
En zo leer je jezelf onbewust aan om je eigen signalen minder serieus te nemen.
Herkenning komt vóór erkenning
Voor mij is dit een belangrijk inzicht geworden: erkenning kan pas beginnen wanneer er herkenning is geweest.
Je kunt pas erkennen dat iets te veel is, als je ziet waar het begint.
Waar je jezelf voorbijloopt.
Waar je ja zegt terwijl je nee voelt.
Waar je doorgaat, terwijl je lichaam of hoofd eigenlijk al lang heeft aangegeven dat het genoeg is.
Zonder herkenning blijf je vaak achteraf pas zien dat iets te veel was.
Pas als je helemaal leeg bent.
Pas als je overprikkeld bent.
Pas als je niets meer kunt verdragen.
Pas als je denkt: hoe ben ik hier opnieuw terechtgekomen?
Reflectie helpt om eerder stil te staan. Niet omdat één vraag alles oplost, maar omdat een goede vraag zichtbaar kan maken wat je misschien al voelde, maar nog niet echt had aangekeken.
Leer anders te kijken
Als je weinig energie hebt, snel overprikkeld raakt of jezelf vaak voorbijloopt, kun je makkelijk gaan denken dat er iets mis is met jou.
Dat je sterker zou moeten zijn.
Dat je beter zou moeten plannen.
Dat je meer discipline nodig hebt.
Dat je gewoon moet leren ontspannen.
Maar vaak is dat niet waar het begint.
Vaak begint het bij te lang aanpassen. Te lang doorgaan. Te weinig ruimte nemen voor wat jij voelt, nodig hebt of aankunt. Zeker als je gewend bent om veel rekening te houden met anderen, kan het heel normaal voelen om jezelf pas op de laatste plaats te zetten.
Alleen betaalt je lichaam daar uiteindelijk vaak de prijs voor.
De weg terug is daarom niet harder je best doen. Het is eerder zachter én eerlijker leren kijken.
Wat gebeurt er eigenlijk?
Waar verlies ik energie?
Wat negeer ik al een tijdje?
Waar ga ik over mijn grens, ook al weet ik ergens dat het niet goed voor me is?
Dat zijn geen makkelijke vragen. Maar het zijn wel vragen die je kunnen helpen om bewuster om te gaan met je energie, grenzen en keuzes.
Stap voor stap bewuster omgaan met jezelf
Bewuster omgaan met je energie, grenzen en keuzes hoeft geen groot project te zijn. Je hoeft niet ineens je hele leven om te gooien. Zeker niet als je weinig energie hebt.
Juist dan mag het klein blijven.
Een kleine pauze nemen voordat je automatisch ja zegt.
Even voelen wat iets met je doet voordat je reageert.
Eerlijk erkennen dat iets meer van je vraagt dan je wilde toegeven.
Een grens uitspreken, ook al voelt dat ongemakkelijk.
Niet alles hoeft meteen anders. Het begint met opmerken.
Want wanneer je beter gaat herkennen waar je jezelf voorbijloopt, ontstaat er ook ruimte om anders te kiezen. Niet perfect. Niet altijd. Maar wel vaker bewust.
En dat is al een belangrijke stap.
Mini-oefening: welk signaal negeer je?
Neem even een rustig moment. Dat hoeft niet lang te zijn.
Leg eventueel een hand op je hart of op je buik.
Adem rustig in.
Adem langzaam uit.
En stel jezelf deze vraag: Welk signaal van mezelf heb ik de laatste tijd genegeerd?
Luister zonder jezelf meteen te corrigeren.
Misschien komt er vermoeidheid naar boven. Misschien spanning. Misschien verdriet. Misschien het besef dat iets je meer energie kost dan je eerlijk durfde toe te geven.
Je hoeft er niet meteen iets mee te doen. Het eerste wat nodig is, is vaak alleen maar erkennen dat het er is.
Je mag jezelf serieus nemen
Misschien ben je gewend om je eigen behoefte pas serieus te nemen als het echt niet meer gaat.
Als je lichaam stopt.
Als je hoofd volloopt.
Als je overprikkeling niet meer te negeren is.
Maar je hoeft niet te wachten tot je helemaal leeg bent.
Je mag eerder luisteren.
Je mag eerder vertragen.
Je mag eerder erkennen dat iets te veel is.
Je mag jezelf serieus nemen, ook als een ander het misschien niet meteen begrijpt.
Dat is niet egoïstisch. Dat is nodig als je bewuster wilt omgaan met je energie, grenzen en keuzes in een leven dat soms veel van je vraagt.
Bewuster omgaan met je energie, grenzen en keuzes
Bewuster omgaan met je energie, grenzen en keuzes betekent niet dat je alles onder controle moet krijgen. Het betekent ook niet dat je altijd precies weet wat goed voor je is.
Het betekent dat je eerder leert opmerken wat er in je gebeurt.
Waar je spanning voelt.
Waar je moe wordt.
Waar je jezelf aanpast.
Waar je ja zegt terwijl je eigenlijk nee voelt.
Waar je oude patronen herhaalt die je meer kosten dan opleveren.
Vanuit die herkenning ontstaat er ruimte om andere keuzes te maken. Kleine keuzes vaak. Een pauze. Een grens. Een eerlijk gesprek. Een moment om niet meteen door te gaan.
Niet om alles ineens anders te doen. Wel om stap voor stap beter rekening te houden met jezelf.
Wil je verder met dit thema? In mijn 10-delige podcastserie Terug naar jezelf neem ik je mee in het proces van jezelf terugvinden: van een vol hoofd en jezelf voorbijlopen naar meer rust, helderheid en ruimte voor wat jij nodig hebt.
Wil je niet alleen luisteren, maar ook zelf stilstaan bij wat er in jou leeft? Dan is mijn reflectieboek Bewuster kiezen voor jezelf er voor jou.
Je hoeft niet alles ineens anders te doen.
Je mag beginnen met één kleine stap.
Eén moment van herkenning.
Eén eerlijk antwoord.
Eén keuze die beter past bij jouw energie.
Liefs, Angela
Opmerkingen